Igrexa de Santiago

É unha manifestación do románico popular galego de transición ó gótico. Inicialmente estivo na marxe esquerda da poboación Ribadaviense. É a primeira parroquia e igrexa que existiu en Ribadavia, polo que ata a súa supresión titulábase "Matriz de la Villa", é decir nai, pola súa antiguedade de todalas demáis. Data do século XII.De pranta rectangular con unha soa nave cuberta de teitumbre de Madeira, a fachada está dividida en tres corpos. A portada contén un arco de medio punto con tres arquivoltas que se sosteñen por tres pares de columnas de capitéis con motivos vexetáis. Á dereita de esta fachada está situada a torre de campás. No seu interior pódense contemplar entre outros un Santiago de pedra do s. XIV, pertencente a escola do Maestro Mateo. Do seu exterior destacan as portas e fiestras cunha soberbia decoración artística, así como os arcos e un rosetón de 24 ocos.

		Polo seu exterior os lienzos laterais e o ábside circular son de moi bo aspecto. A torre da Igrexa, que se ergue á dereita da portada principal, é un pegote añadido posteriormente, poida que do século XVI, pois primitivamente, o mesmo que as súas similares de San Xoán e Santa María da Oliveira, debeu ter campanario; e que o calado dos dous rosetóns está formado pola combinación de tres triángulos en cada un, de moi bo efecto. Está sita na rúa do seu mesmo nome e ao carón do famoso Museo etnolóxico.